Online ● wyborcza.pl ● 27.02.2026, 07:00
Opadające powieki. Czy warto zrobić zabieg korekcyjny?
Opadająca górna powieka może ograniczać pole widzenia. Skutek? Bóle głowy i mylne przeświadczenia o nasileniu wady wzroku.
Blefaroplastyka to chirurgiczna plastyka powiek. Może obejmować zarówno górne, jak i dolne powieki. Wskazaniem do zabiegu są wrodzone predyspozycje do opadania powieki lub utrata elastyczności skóry spowodowana wiekiem.
Nie ma granicy wiekowej, kiedy skóra powiek zaczyna wiotczeć, mięśnie mimiczne słabnąć, a kompartmenty tłuszczowe pod skórą przemieszczać się, skutkując powstawaniem nieestetycznych zmian wokół oczu.
Każdy z nas przechodzi ten proces inaczej. U jednych nastąpi to już po 30. roku życia, u innych dużo później. Znaczenie mają tu czynniki środowiskowe, jak ekspozycja na promienie UV, pielęgnacja twarzy, dieta, styl życia, przebyte choroby, ale też genetyka. O kwalifikacji do zabiegu rzadko decyduje więc metryka. Znacznie ważniejsze są funkcja powiek i ich wygląd.
Wiotczenie powiek wynikające z wieku obserwuje najczęściej po 40. i po 50. roku życia.
Opadanie górnej powieki lub powiek może być na tyle zaawansowane, że ogranicza pole widzenia. Staje się więc problemem nie tylko estetycznym, ale i zdrowotnym. Co więcej, niesie za sobą ryzyko szybszego męczenia się, bólów głowy, a nawet mylnego przeświadczenia o nasileniu wady wzroku. W takiej sytuacji lekarz może zalecić zabieg. Ważne, by go nie odwlekać, bo z czasem sytuacja będzie się tylko pogarszała.
Blefaroplastyka jest jedynym sposobem na pozbycie się nadmiaru tkanki z powiek. Jak każdy zabieg chirurgiczny, wiąże się z przerwaniem ciągłości tkanek.
Ale to zazwyczaj zabieg kilkudziesięciominutowy, wykonywany w znieczuleniu miejscowym, bez narkozy. Pacjent nic nie czuje, ewentualnie delikatne napięcie czy ucisk w operowanej okolicy.
Chirurdzy wykonują tak cięcia, by przebiegały w anatomicznych zagłębieniach fałdów skóry, a to sprawia, że po wygojeniu są praktycznie niedostrzegalne. Obecnie specjaliści używają najczęściej nowoczesnych skalpeli o wysokiej częstotliwości z jednoczesną koagulacją tkanek. Taka metoda zmniejsza krwawienie i powstającą w trakcie gojenia bliznę. To pozwala pacjentom szybciej wrócić do aktywności zawodowej.
Na zoperowaną okolicę zakładane są szwy, które wyciągane są na wizycie po 10-12 dniach. Ból towarzyszący gojeniu jest z reguły niewielki i szybko ustępuje. Mogą jednak pojawiać się siniaki wokół oczu. Wchłaniają się one samoistnie po około dwóch tygodniach.
Powrót do pracy biurowej i prowadzenia samochodu następuje po tygodniu lub dwóch. Z wysiłkiem fizycznym, treningami i ćwiczeniami należy poczekać minimum dwa tygodnie.
Red. Kasper Kalinowski
Autor:
Katarzyna Staszak
Katarzyna Lepska – okulista i okuloplastyczka z Okulus Plus Centrum Okulistyki i Optometrii w Katowicach